Wartości referencyjne:
0,4-4,2 IU/ml
Hormon tyreotropowy (tyreotropina - TSH od ang. thyroid stimulating hormone)
działa przede wszystkim na tarczycę, wywołując jej powiększenie, zwiększone
unaczynienie i pobudzenie wytwarzania oraz uwalniania do krwi hormonów
tarczycowych.
Pomiędzy tarczycą a komórkami przysadki wytwarzającymi tyreotropinę
istnieje tzw. ujemne sprzężenie zwrotne. Polega ono na tym, że nadmiar hormonów
tarczycy blokuje wytwarzanie w przysadce TSH, natomiast niedobór hormonów
tarczycy powoduje wzrost wydzielania TSH.
Osoby leczące się z powodu nadczynności lub niedoczynności tarczycy wiedzą,
jak ważne dla oceny skuteczności leczenia jest oznaczenie we krwi poziomu
tyreotropiny.
Jeżeli ktoś z nadczynnością tarczycy ma w trakcie leczenia bardzo niski
poziom TSH, oznacza to, że nadczynność tarczycy nie została jeszcze
opanowana (przysadka mózgowa jest "zablokowana" przez nadmiar hormonów
tarczycowych).
Poziom TSH mieszczący się w granicach normy oznacza, że u pacjenta osiągnięto
normalizację funkcji tarczycy.
Osoby z niedoczynnością tarczycy mają bardzo wysoki poziom TSH we krwi,
przysadka mózgowa bowiem "usiłuje wymusić" wytwarzanie przez
tarczycę większej ilości hormonów, produkuje więc dużo hormonu
tyreotropowego.
Patologia przysadki mózgowej może prowadzić do dysfunkcji tarczycy: brak lub
niedobór TSH prowadzi do niedoczynności tarczycy, nadmiar - do jej nadczynności.
Sprzężenie zwrotne jest w tych stanach zaburzone i funkcja przysadki nie jest
sterowana poziomem hormonów tarczycowych, tarczyca natomiast jest uzależniona
od nadmiaru TSH (nadczynność przysadkowa tarczycy) lub niedoboru tyreotropiny
(niedoczynność przysadkowa tarczycy).
Hormon tyreotropowy, tyreotropina (TSH), jest to hormon pobudzający wydzielanie hormonów tarczycy ? tyroksyny i trójjodotyroniny ? oraz rozrost tego gruczołu. Wydzielanie TSH jest pobudzane przez hormon podwzgórza tyreoliberynę, a hamowane przez hormony tarczycy. Sekrecja TSH zwiększa się pod wpływem zimna i w stanach wzmożonego napięcia emocjonalnego.